«ՎԻՐԱՎՈՐ ԱՌՅՈՒԾՆ ՈՒ ԿՐԻԱՆ»

ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆ

Մեծ հավակնություններ ունեցող փոքր մարդկանց իրենց արժանի տեղը ցույց տալու համար նա մեկ այլ պատմություն էր պատմում որսորդի գնդակից վիրավորված առյուծի մասին, որ ցավից ոռնում էր և մահվան դուռն էր հասել: Առյուծին է մոտենում փոքրիկ, դանդաղաշարժ կրիան և հարցնում.

— Ի՞նչդ է ցավում:

— Որսորդն է վիրավորել, — պատասխանում է առյուծը:

Կրիան բարկանում է և ասում.

— Թող չորանան այն մարդու թևերը, որ վնասում են երկրի երեսին ապրող մեզ նման հրաշալի արարածներին:

— Կրիա եղբայր, — պատասխանում է առյուծը, — պետք է ասեմ, որ որսորդի հասցրած վերքն ավելի քիչ է ինձ տանջում, քան այն, ինչ հենց նոր ասացիր:

Այդ ասելով՝ առյուծը հոգին ավանդում է: Նույն բանի շուրջ նա մեկ այլ պատմություն էլ էր պատմում կամրջով անցնող փղի ականջը մտած լվի մասին:

— Ընկերս, — ասում է լուն, — երբ մեզ նման հսկաներն անցնում են կամրջի վրայով, այն ցնցվում է մեր հզորությունից:

Առաջադրանքներ

1. Ընթերցի՛ր առակը և առանձնացրո՛ւ անծանոթ բառերն ու արտահայտությունները:

Լու, հոգին ավանդել, չորանա թևերը:

2. Ո՞վ է այս առակի գլխավոր հերոսը: Բնութագրի՛ր ու նկարագրի՛ր նրան:

Առակի գլխավոր հերոսը առյուծն է: Առյուծը խելացի էր, բարի և նա մեծ սիրտ ուներ: Առյուծը մեծ էր, վիրավորված էր:

3. Փորձի՛ր ինքդ այսպիսի մի առակ հորինել, նկարազարդել և հրապարակել:

Ոզնին և ալարկոտ աղվեսը

Լինում են մի ոզոնի և մի աղվես: Ոզնին սիրում է նկարել, իսկ աղվեսը՝ ոչինչ անել չի սիրում և պարապ նստում է տանը:

Մի օր ոզնին ու աղվեսը հանդիպում են իրար անտառում:

     Բարև, աղվես ընկեր:

     Բարի լույս, պատասխանում է աղվեսը:

     Արի ինձ հյուր, ես քեզ ցույց կտամ իմ նոր նկարները: 

Աղվեսը համաձայնվում է: Երբ նրանք հասնում են ոզնու տուն,աղվեսը տեսնում է ոզնու նկարները և ասում է.

    Դու գեղեցիկ չես նկարում, ես քեզանից գեղեցիկ եմ նկարում : Երբ աղվեսը այդ ասում է, ոզնին շատ է վիրավորվում և ուզում է տեսնել, թե ինչպե՞ս է աղվեսը նկարում, բայց աղվեսը չի կարողանում նկարել, խզբզում է և ցույց է տալիս ոզնուն:

     Ահա իմ առաջին նկարը :

Ոզնին ոչ մի  բան չի հասկանում նկարածից և է ասում է.

 

     Աղվես դու շատ գեղեցիկ ես նկարել:

Աղվեսն ու ոզնին