Ժուկով ժամանակով, հսկայական, փայլող ծովում մի թունա փախչում էր իրեն հետապնդող դելֆինից։ Թունան շատ վախեցած էր և սկսեց լողալ դեպի ափ։
Դելֆինը, վճռական լինելով որսալ նրան, հետևեց նրան մինչև ափամերձ ջրերը։ Թունան, նկատելով դա, ավելի մոտեցավ ափին, որտեղ ջուրը շատ ծանծաղ էր, իսկ ալիքները՝ ուժեղ։
Հանկարծ մի մեծ ալիք թունային դուրս նետեց ավազոտ ափին։ Նա հայտնաբերեց որ ցամաքում է և չի կարող հետ լողալ դեպի օվկիանոս։
Դելֆինն էլ, արագության մեջ չկարողանալով կանգ առնել, հայտնվեց ափին՝ թունայի կողքին։
Տեսնելով, որ դելֆինը ևս հայտնվել է նույն անելանելի վիճակում, թունան ասաց.
-Թեև ես ինքս էլ եմ վտանգի մեջ, բայց ինձ մի փոքր ավելի լավ եմ զգում՝ իմանալով, որ նա, ով ցանկանում էր ինձ վնասել, նույնպես հայտնվել է դժվարության մեջ։
Համբարձումյան Անի 