Գրիգոր Զոհրապի ,,Զաբուղոն,, ստեղծագործության Վասիլիկի և պատմական կերպար Պետրոս Ա Գետադարձի արարքները ունեն նմանություն։ Նրանց արարքների ընտրության ժամանակ անձնական շահը գերակայեց պատասխանատվությանը։

Անհատի արարքները կարող են ունենալ ճակատագրական և մեծածավալ աշխատանքներ։

Զաբուղոնի կյանքի իմաստը Վասիլիկի հանդեպ սերն էր։ Վասիլիկը ձգտելով հասարակության ուշադրությանը չկարողացավ դիմակայել ,,թաքուն,, սիրո,,ծանրությանը,, և ընտրեց դավաճանության ճանապարհը։ Այդ արարքի պատճառով Զաբուղոնը տրվեց մենությանը։ Այստեղ մի մարդու արարքի պատճառով կործանվեց մի ամբողջ ճակատագիր։ Նույնպիսի դժբախտության պատճառ դարձավ Պետրոս Ա Գետադարձի արարքը։ Անձնական շահերով առաջնորդվող նրա քայլը Անիի Թագավորությունը Բյուզանդիային հանձնելու վերջին քայլը եղավ։ Եթե Վասիլիկը կործանեց միայն մի մարդու ճակատագիր ապա Գետադարձի անձնական շահերից բխող արարքը վտանգեց մի ամբողջ երկրի ազատությունը։ Երկու դեպքում էլ կերպարների հեռատեսությունը բացակայում էր։ Եթե Վասիլիկը հավատարիմ մնար հնարավոր է Զաբուղոնը փոխեր իր կյանքը։ Նույն կերպ, եթե Գետադարձը պայքարեր իր երկրի համար գուցե հնարավոր լիներ կանխել վտանգը և պահպանել ազատությունը։

Այսպիսով` այս պատմությունները փաստում են, որ անհատը պետք է պատասխանատու լինի իր արարքների հետևանքների համար։